Lezing door Jan Rijnders PA0CHS over verschillen tussen west en oost Europese dumpapparatuur.
Na de pauze: zijn tijd bij de RCD in het oosten van ons land

Verwantschap tussen westelijke en oostelijke militaire radio apparatuur.
Dump apparatuur lijkt een puur westelijke aangelegenheid. Na de Tweede Wereldoorlog
werd een bijna onafzienbare hoeveelheid surplusapparatuur op de markt gebracht en
bijna geen “senior” radiozendamateur kon er vanwege de aantrekkelijke prijs aan
ontsnappen!
Na opening van de muur verscheen er bovendien veel ex Warschaupact radiomateriaal op
de westelijke dumpmarkt.
Deze apparatuur heeft wat onze westerse smaak betreft een
afwijkend design en is vaak herkenbaar aan de standaard saaie grijze hamerslag kleur.
Over China is relatief weinig bekend, maar de “smartphonewerkplaats van de wereld”
heeft heel verrassend een bloeiende surplusmarkt.
Na bestudering van foto’ s, beschrijvingen en schema’ s blijkt Russische en Chinese
apparatuur soms een westelijke (buizen)stamvader hebben die vervolgens een aantal
malen is doorontwikkeld tot zelfs solidstate uitvoeringen.
De apparatuur doet technisch gesproken in veel gevallen niet onder voor westelijke
apparatuur!

Gewapend met foto’ s en schema ‘s een uurtje internationale radiogenealogie.

Na de pauze:

De RCD in de jaren tachtig van de vorige eeuw.
Eind jaren zeventig en na het inwerking treden van de MARC-machtigingswetsontwerp in
1980 nam het aantal clandestiene zenders in heel Nederland, maar zeker in het westen, rap toe.

Hoe zag de situatie in het noorden van het land er eigenlijk uit tussen 1980 en 1985?
Ten opzichte van het westen van het land was in het oosten het verstoppen van
zenders tot een ware kunst verheven. Voor de opsporingsambtenaren bestond er nog een
handicap, de peilwagen werd in landelijke gebieden tot grote vreugde van de piraten
sneller gespot doordat ze in de gesloten gemeenschappen nu eenmaal meer opvielen.
Een peiltractor zou soms effectiever zijn geweest..
Wat bovendien niet hielp voor een effectieve piratenbestrijding was het feit dat
boetes voor “first offenders” destijds uitermate laag waren en eigenlijk meer als
een soort startpremie konden worden beschouwd.

Het is interessant om van binnenuit een inkijkje te krijgen voor welke problemen de
voormalige Radiocontroledienst in de jaren tachtig werd gesteld om deze
“radioinvasie” met een handjevol mensen het hoofd te bieden. Het beleid van de
“Centrale Directie der PTT” is in dit opzicht ook interessant.
Een uurtje Nederlandse radiogeschiedenis.